ಈ ಸಿಕಾಡಗಳು ಕೀಟವರ್ಗಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ಜೀವಿಗಳಾಗಿದ್ದು ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಹಲವು ಬಗೆಗಳಿವೆ. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಇವು ಪಾರದರ್ಶಕ ರೆಕ್ಕೆಗಳನ್ನೂ ದೊಡ್ಡ ಸಂಯುಕ್ತ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನೂ ಹೊಂದಿದ್ದು ಎದೆ, ಹೊಟ್ಟೆಗಳ ಬಣ್ಣ ಅವು ನೆಲೆಸುವ ಮರಗಳ ತೊಗಟೆಗೆ ಸರಿಹೊಂದುವಂತಿರುತ್ತದೆ. ಈ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಕಾಣುವ ಸಿಕಾಡದಂತೆ ಬಹುತೇಕ ಸಿಕಾಡಗಳು ಕಡು ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣ ಇಲ್ಲವೇ ಕಡು ಕಂದು, ಅಥವಾ ಬೂದು ಬಣ್ಣ ಹೊಂದಿರುತ್ತವೆಯಾದರೂ ಕೆಲವು ಸಿಕಾಡಗಳು ಹಸಿರು, ಹಳದಿ ಬಣ್ಣಗಳನ್ನೂ ಹೊಂದಿರುತ್ತವೆ. ಸಿಕಾಡಗಳು ಹಾಡುವುದರಿಂದ ಪಕ್ಷಿಗಳು, ಬಾವಲಿಗಳು, ಜೇಡಗಳು, ಮೊದಲಾದವುಗಳು ಇವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ಹಿಡಿದು ತಿನ್ನಬಹುದು. ಹಾಗಾಗಿ ಅವುಗಳಿಗೆ ತಿಳಿಯಬಾರದೆಂದು ಇವು ಛದ್ಮವೇಷ ಅಥವಾ ಕ್ಯಾಮೋಫ್ಲೇಜ್ ಗಾಗಿ ಪರಿಸರಕ್ಕೆ ಹೊಂದುವ ಬಣ್ಣಗಳೊಂದಿಗೆ ವಿಕಾಸ ಹೊಂದಿವೆ.
ಸಿಕಾಡಗಳು ಕೀಟಗಳ ಹೆಮಿಪ್ಟೆರ ಎಂಬ ವರ್ಗಕ್ಕೂ ಸಿಕಾಡಿಡೇ ಎಂಬ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೂ ಸೇರುತ್ತವೆ. ವಿಶ್ವಾದ್ಯಂತ ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು 3400 ಪ್ರಭೇದಗಳಿವೆ ಹಾಗೂ ನಮ್ಮ ಭಾರತ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂರೈವತ್ತರಿಂದ ಇನ್ನೂರೆಂಬತ್ತು ಪ್ರಭೇದಗಳಿವೆ! ಈ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಕಾಣುವುದು ಪುರಾನ ಎಂಬ ಪ್ರಭೇದದ ಸಿಕಾಡಾ.
ಸಿಕಾಡಗಳು ಏಕೆ ಹಾಗೂ ಹೇಗೆ ಹಾಡುತ್ತವೆ? ಇವು ಹೆಣ್ಣನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸಲೆಂದು ಹಾಡುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಇವು ಹಾಡುವುದು ಬಾಯಿ ಅಥವಾ ಗಂಟಲಿನಿಂದಲ್ಲ! ತಮ್ಮ ಹೊಟ್ಟೆಯಿಂದ! ಗಂಡು ಸಿಕಾಡಾಗಳು ತಮ್ಮ ಹೊಟ್ಟೆಯ ಮೇಲೆ ಟಿಂಬಲ್ ಗಳೆಂಬ ಹೊರಕವಚದ ಪದರಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತವೆ. ದೇಹದ ಒಳಗಿರುವ ಬಲವಾದ ಮಾಂಸಖಂಡಗಳು ಈ ಪದರಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಪರ್ಕ ಹೊಂದಿದ್ದು, ಸಿಕಾಡಾ ಈ ಮಾಂಸಖಂಡಗಳನ್ನು ಸಂಕುಚಿತಗೊಳಿಸಿದಾಗ, ಪದರಗಳು ವೇಗವಾಗಿ ಒಳಗೆಳೆಯಲ್ಪಡುತ್ತವೆ ಹಾಗೂ ವಿಶ್ರಾಂತಗೊಳಿಸಿದಾಗ ಹೊರಕ್ಕೆ ಬಂದು ತಮ್ಮ ಸಹಜ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಮರಳುತ್ತವೆ. ಇದನ್ನು ಬಕ್ಲಿಂಗ್ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಈ ಒಳ,ಹೊರಗಿನ ಚಲನೆಗಳು ಕ್ಲಿಕ್ ಶಬ್ದಗಳನ್ನುಂಟುಮಾಡಿ, ಇವು ಒಂದು ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಮುನ್ನೂರು ನಾನ್ನೂರು ಬಾರಿ ಆಗುತ್ತಾ ಈ ಕ್ಲಿಕ್ ಶಬ್ದಗಳು ಸೇರಿಕೊಂಡು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಜುಂಯ್ ಜಂಯ್ ಶಬ್ದಗಳನ್ನು ಹೊರಡಿಸುತ್ತವೆ. ಈ ಶಬ್ದಗಳನ್ನು ಅವುಗಳ ಟೊಳ್ಳಾದ ಹೊಟ್ಟೆಯ ಕುಹರ, ಅನುರಣನ ಕುಹರದಂತೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಾ ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತದೆ. ವಿವಿಧ ಸಿಕಾಡಗಳು ವಿವಿಧ ಶಬ್ದಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಇಲ್ಲಿ ಕಾಣುವ ಪುರಾನ ಪ್ರಭೇದ, ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ, ಏರು ಶ್ರುತಿಯ, ಒಂದು ಯಾಂತ್ರಿಕ ರಿಂಗಣದಂಥ ಶಬ್ದಗಳನ್ನು ಹೊರಡಿಸುತ್ತದೆ. ಕೆಲವು ಸಿಕಾಡಗಳು ಲಯಬದ್ಧ ವಿದ್ಯುತ್ ಬಜರ್ ನಂಥ ಇಲ್ಲವೇ ಗಿಲಕಿಯಂಥ ಶಬ್ದಗಳನ್ನು ಹೊರಡಿಸುತ್ತವೆ.
ಹೆಣ್ಣು ಸಿಕಾಡಗಳು ಗಂಡಿನ ಹಾಡುಗಳನ್ನು ತಮ್ಮ ಕಿವಿಗಳ ಮೂಲಕ ಕೇಳಿದರೂ ಈ ಕಿವಿಗಳು ನಮ್ಮ ಹಾಗೆ ತಲೆಯಲ್ಲಿರದೇ ಹೊಟ್ಟೆಯ ತಳದಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತವೆ! ಇವು ವಿಶೇಷ ಕಿವಿತಮಟೆಗಳಾಗಿದ್ದು, ಟಿಂಪ್ಯಾನಂಗಳೆಂಬ ಕನ್ನಡಿಗಳಂಥ ತೆಳ್ಳಗಿನ ಎರಡು ದೊಡ್ಡ ಪಾರದರ್ಶಕ ಪದರಗಳಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಗಂಡು ಹಾಡಿದಾಗ, ಅದರ ಶಬ್ದ ತರಂಗಗಳು ಈ ಟಿಂಪ್ಯಾನಂಗಳನ್ನು ಬಡಿದು ಅವು ವೇಗವಾಗಿ ಕಂಪಿಸುತ್ತವೆ. ಈ ಪದರಗಳಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ನರಕೋಶಗಳಿದ್ದು ಅವು ಈ ಕಂಪನಗಳನ್ನು ನರಸಂಕೇತಗಳನ್ನಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸಿ ಮಿದುಳಿಗೆ ಕಳಿಸುತ್ತವೆ. ಸ್ವಾರಸ್ಯವೆಂದರೆ, ಹೆಣ್ಣಿನ ಈ ಕಿವಿಯು, ತನ್ನ ಪ್ರಭೇದದ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ತರಂಗಾಂತರಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಕಂಪಿಸುವಂತೆ ಸಿದ್ಧವಾಗಿರುತ್ತದೆ! ಹೆಣ್ಣು ಸಿಕಾಡ, ಗಂಡಿನ ಹಾಡನ್ನು ಇಷ್ಟಪಟ್ಟರೆ, ಆ ಹಾಡಿಗೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಹಾಡುವ ಬದಲಿಗೆ ತನ್ನ ರೆಕ್ಕೆಗಳನ್ನು ವೇಗವಾಗಿ ಪಟಪಟನೆ ಬಡಿಯುತ್ತಾ ಸೌಮ್ಯ ಮರ್ಮರ ಶಬ್ದಗಳನ್ನು ಹೊರಡಿಸುತ್ತದೆ. ಅದು ಇಂಥ ಗಂಡಿಗೇ ಮೀಸಲು ಎಂದು ಹೇಳಲು, ಗಂಡು ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಸ್ವರದ ನಂತರ ನಿಲ್ಲಿಸಿದ ಕೆಲವು ಮಿಲಿಸೆಕೆಂಡುಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಣ್ಣು ಆರಂಭಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ಪ್ರತಿ ಪ್ರಭೇದಕ್ಕೂ ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿರುತ್ತದೆ! ಇದರಿಂದ ಒಂದು ಪ್ರಭೇದದ ಸಿಕಾಡ ಇನ್ನೊಂದು ಪ್ರಭೇದದ ಸಿಕಾಡದೊಂದಿಗೆ ಕೂಡುವುದನ್ನು ತಪ್ಪಿಸುತ್ತದೆ.
ಗಂಡು, ಹೆಣ್ಣಿನ ಹಾಡನ್ನು ಕೇಳಿದ ಕೂಡಲೇ, ತನ್ನ ಕೂಗುವ ಹಾಡನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ಮೃದುವಾದ ಪ್ರಣಯಗೀತೆಯನ್ನು ಹಾಡತೊಡಗುತ್ತದೆ! ಹಾಗೆ ಹಾಡುತ್ತಾ, ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತಾ, ಹೆಣ್ಣಿನ ದನಿಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾ ಅವಳಿರುವ ದಿಕ್ಕನ್ನು ತಿಳಿದು ಅವಳಿರುವ ಕೊಂಬೆಗೆ ನಡೆಯುತ್ತದೆ ಅಥವಾ ಹಾರುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾ ಅದು ಪ್ರತಿ ಹೆಜ್ಜೆಗೂ ಹಾಡುತ್ತಿರಲು, ಹೆಣ್ಣು ತನ್ನ ದನಿಗಳಿಂದ ಅದಕ್ಕೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಮಾಡುತ್ತದೆ! ಹೀಗೆ ಒಂದು ಯುಗಳಗೀತೆ ಜರುಗುತ್ತದೆ! ಹೆಣ್ಣು ಸಿಕ್ಕಿದ ಕೂಡಲೇ ಗಂಡು ಅವಳ ಕಾಲನ್ನು ಮೆಲ್ಲನೆ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ ಅನಂತರ ಅವಳ ಮೇಲೇರಿ ಮಿಲನ ಹೊಂದುತ್ತದೆ.
ಗಂಡು ಸಿಕಾಡಗಳು ಮಾಡುವ ಜೋರಾದ ಶಬ್ದಗಳು ನೂರು ಡೆಸಿಬೆಲ್ ಗಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಬಹುದು! ಅಂದರೆ ಒಂದು ಹುಲ್ಲುಗತ್ತರಿ ಅಥವಾ ಸರಪಳಿ ಗರಗಸದಷ್ಟು ಜೋರಾಗಬಹುದು! ಆಗ ಇವು ತಮ್ಮ ಶಬ್ದಗಳಿಂದ ತಾವೇ ಕಿವುಡಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯಿರುತ್ತದೆ! ಇದನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಲು ಇವು ಒಂದು ಉಪಾಯವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡಿವೆ. ಅದೇನೆಂದರೆ, ಇವು ಹಾಡುಲೆಂದು ತಮ್ಮ ಹೊಟ್ಟೆಯ ಮಾಂಸಖಂಡಗಳನ್ನು ಸಂಕುಚಿತಗೊಳಿಸುವ ಮೊದಲು ಇನ್ನೊಂದು ಬಗೆಯ ಮಾಂಸಖಂಡಗಳನ್ನು ಪ್ರಚೋದಿಸಿ ಅವು ಮಡಚಿಕೊಂಡು ತಮ್ಮ ಟಿಂಪ್ಯಾನಂಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಹೀಗೆ ತಾವು ಕೂಗುವಾಗ ಕೆಲವು ಮಿಲಿಸೆಕೆಂಡುಗಳ ಕಾಲ ಕಿವುಡಾಗಿ ಅನಂತರ ಹೆಣ್ಣಿನ ಶಬ್ದಗಳನ್ನು ಕೇಳಲು ಟಿಂಪ್ಯಾನಂಗಳನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡುತ್ತವೆ.
ಸಿಕಾಡಗಳಲ್ಲಿ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಕೂಗುವ ಮತ್ತು ಮೃದುವಾದ ಪ್ರಣಯಗೀತೆಯಂಥ ಹಾಡುಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಇನ್ನೊಂದು ಬಗೆಯ ಹಾಡೂ ಇದೆ. ಅದು, ಮಾನವರು ಅಥವಾ ಯಾವುದಾದರೂ ಆಕ್ರಮಣಕಾರಿ ಪ್ರಾಣಿ ಅದನ್ನು ಹಿಡಿದಾಗ ಮಾಡುವ ಕಿರುಚುವ ಕರಕರದಂಥ ಶಬ್ದಗಳು! ಈ ಶಬ್ದಗಳನ್ನು ಇವು ಆ ಆಕ್ರಮಣಕಾರಿ ಪ್ರಾಣಿಯನ್ನು ಹೆದರಿಸಲು ಹಾಗೂ ಸನಿಹದ ಸಿಕಾಡಗಳನ್ನು ಮೌನವಾಗಲು ಹಾಗೂ ಅಡಗಿಕೊಂಡಿರುವಂತೆ ಎಚ್ಚರಿಸಲು ಮಾಡುತ್ತವೆ.
ಆಶ್ಚರ್ಯವೆಂದರೆ ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಹಾಡುವ ಸಿಕಾಡಗಳು ತಮ್ಮ ಬಹುತೇಕ ಜೀವನವನ್ನು ಭೂಮಿಯಡಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂಫ್ ಎಂಬ ಮರಿಯ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಕಳೆಯುತ್ತವೆ! ಇವು ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಬಿಲ ಕೊರೆದು ಅದರಲ್ಲಿ ಕತ್ತಲಿನಲ್ಲಿರುತ್ತಾ ಸೂಜಿಯಂಥ ತಮ್ಮ ಬಾಯ ರಚನೆಗಳಿಂದ ಮರಗಳ ಬೇರುಗಳಿಂದ ರಸವನ್ನು ಹೀರಿ ಬದುಕುತ್ತವೆ. ನಮ್ಮ ಭಾರತದಲ್ಲಿರುವ ಸಿಕಾಡಗಳು ಆನುಯಲ್ ಅಥವಾ ವಾರ್ಷಿಕ ಸಿಕಾಡಗಳಾಗಿದ್ದು ಒಂದರಿಂದ ಐದು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಭೂಮಿಯಡಿಯಿದ್ದು ಬೆಳೆಯುತ್ತಾ ಹೊರಚರ್ಮ ಕಳಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಮೌಲ್ಟಿಂಗ್ ಕ್ರಿಯೆಗೊಳಗಾಗುತ್ತವೆ. ವಯಸ್ಕ ಹಂತ ತಲುಪಿದಾಗ ನೆಲವನ್ನು ಕೊರೆದುಕೊಂಡು ಹೊರಬಂದು ಹತ್ತಿರದ ಮರದ ಕಾಂಡದ ಮೇಲೆ ತನ್ನ ಹೊರಚರ್ಮವನ್ನು ಕೊನೆಯ ಬಾರಿ ಕಳಚುತ್ತದೆ. ವಯಸ್ಕರಾದಾಗ ಇವು ರೆಕ್ಕೆಗಳೊಂದಿಗಿದ್ದು ಹೆಣ್ಣಿನೊಂದಿಗೆ ಕೂಡಲು ಕೇವಲ ಎರಡರಿಂದ ಐದು ವಾರಗಳ ಕಾಲ ಬದುಕುತ್ತವೆ! ಉತ್ತರ ಅಮೇರಿಕಾದ ಸಿಕಾಡಗಳು ಪೀರಿಯಾಡಿಕಲ್ ಸಿಕಾಡಗಳೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತವೆ. ಇವು ಸುಮಾರು ಹದಿಮೂರರಿಂದ ಹದಿನೇಳು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ನೆಲದಡಿಯಿದ್ದು ಅನಂತರ ಒಮ್ಮೆಲೇ ಕೋಟಿಗಟ್ಟಲೆ ಸಿಕಾಡಗಳು ಹೊರಬರುತ್ತವೆ!
ಹೆಣ್ಣು ಸಿಕಾಡ ತನ್ನ ಚಿಕ್ಕ ಜೀವಮಾನದಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟು ಇನ್ನೂರರಿಂದ ನಾನ್ನೂರು ಮೊಟ್ಟೆಗಳನ್ನಿಡುತ್ತದೆ. ಇದು ಚಾಕುವಿನಂತೆ ಚೂಪಾದ ಓವಿಪಾಸಿಟರ್ ಎಂಬ ಉದ್ದನೆಯ ರಚನೆಯನ್ನು ಹಿಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಹೊಂದಿದ್ದು ಅದರಿಂದ ಮರಗಳ ತೆಳುವಾದ ಹೊಸ ರೆಂಬೆ, ಕೊಂಬೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣ ಸೀಳುಗಳನ್ನು ಕೊರೆದು ತನ್ನ ಓವಿಪಾಸಿಟರ್ ನಿಂದ ಇಪ್ಪತ್ತರಿಂದ ಮೂವತ್ತು ಅಕ್ಕಿ ಕಾಳು ಗಾತ್ರದ ಮೊಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿ ಸೀಳಿನಲ್ಲೂ ಚಿಮ್ಮಿಸಿ ತುಂಬುತ್ತದೆ. ಆರರಿಂದ ಹತ್ತು ವಾರಗಳ ಬಳಿಕ, ಮೊಟ್ಟೆಗಳು ಒಡೆದು, ಪುಟ್ಟ ಬಿಳಿ ಇರುವೆಗಳಂಥ ಮರಿಗಳು ಅಥವಾ ನಿಂಫ್ ಗಳು ಹೊರಬಂದು ಕೆಳಗೆ ಬೀಳುತ್ತವೆ. ಕೂಡಲೇ ತಮ್ಮ ಪಂಜುಗಳಂಥ ಮುಂಗಾಲುಗಳಿಂದ ನೆಲವನ್ನು ಕೊರೆದು ಸುರಂಗ ತೋಡುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತವೆ. ರಸವತ್ತಾದ ಮರದ ಬೇರು ಸಿಕ್ಕಿದಾಗ, ತಮ್ಮ ಸೂಜಿಯಂಥ ಬಾಯ ರಚನೆಗಳಿಂದ ರಸ ಹೀರಲು ಬೇರಿಗೆ ಕಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಗೂಡು ಮಾಡಿಕೊಂಡು ತಮ್ಮ ನೆಲದಡಿಯ ವಾಸವನ್ನು ಆರಂಭಿಸುತ್ತವೆ.
ಈ ಸಿಕಾಡ ಮರಿಗಳಿಗೆ ಯಾವಾಗ ಭೂಮಿಯಿಂದ ಹೊರಗೆ ಬರಬೇಕೆಂದು ಹೇಗೆ ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ? ಅದೂ ಒಂದು ಸ್ವಾರಸ್ಯ! ಸಿಕಾಡ ಮರಿಗಳು ಅಥವಾ ನಿಂಫ್ ಗಳು ಸದಾ ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ ಇರುವುದರಿಂದ ಬಿಸಿಲು ಮತ್ತು ಬೆಳಕನ್ನು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ. ಇವು ಮರಗಳ ಬೇರಿನ ರಸವನ್ನು ಸೇವಿಸುತ್ತವೆ. ಈ ಮರಗಳ ಬೇರಿನ ರಸದ ರಾಸಾಯನಿಕತೆ ವಸಂತ ಋತು ಬಂದಾಗ ಬದಲಾಗಿ ಸಿಕಾಡ ಮರಿಗಳಿಗೆ ಅದರ ರುಚಿಯಲ್ಲಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ. ಇದರೊಂದಿಗೆ ಮಣ್ಣಿನ ಉಷ್ಣಾಂಶ ಸುಮಾರು ಹದ ಹದಿನೆಂಟು ಡಿಗ್ರಿ ಸೆಲ್ಸಿಯಸ್ ಗಳಷ್ಟು ಆದಾಗ ಬೇಸಿಗೆ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತಿದೆಯೆಂದು ತಿಳಿದು ಇವು ನೆಲವನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಅಗೆದು ಹೊರಬರುತ್ತವೆ. ಇವು ಪಕ್ಷಿಗಳ ಕಾಟ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸೂರ್ಯಾಸ್ತದ ನಂತರ ರಾತ್ರಿಯ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಹೊರಬರುತ್ತವೆ. ಇವು ಹೊರಬಂದಾಗ, ರೆಕ್ಕೆಗಳಿಲ್ಲದ ಪುಟ್ಟ ಕಂದು ಬಣ್ಣದ ಬೀಟಲ್ ಗಳಂತೆ ಕಾಣುತ್ತವೆ. ಇವುಗಳಿಗೆ ಅಗೆಯುವ ಪಂಜುಗಳೂ ಇರುತ್ತವೆ. ಇವು ಸನಿಹದ ಮರವನ್ನೇರಿ ತಮ್ಮ ಪಂಜುಗಳನ್ನು ಮರದ ತೊಗಟೆಯಲ್ಲಿ ಚುಚ್ಚಿ ಸಿಕ್ಕಿಸಿ, ಕೊನೆಯ ಬಾರಿ ಹೊರಚರ್ಮವನ್ನು ಕಳಚಲು ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತವೆ. ಹೊರಚರ್ಮ ಅಥವಾ ಕವಚದ ಬೆನ್ನಿನ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸೀಳು ಉಂಟಾಗಿ, ರೆಕ್ಕೆಗಳುಳ್ಳ ಮೃದುವಾದ, ಪೇಲವವಾದ ವಯಸ್ಕ ಸಿಕಾಡ ಈ ಸೀಳಿನ ಮೂಲಕ ಹಿಮ್ಮುಖವಾಗಿ ಚಲಿಸುತ್ತಾ ಹೊರಬರುತ್ತದೆ. ಈಗ ಇದನ್ನು ಟೆನೆರಲ್ ಸಿಕಾಡ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಕೂಡಲೇ ಹಾರಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಇದು ಕೂಡಲೇ ತನ್ನ ದೇಹದ ರಸವಾದ ಹೀಮೋಲಿಂಫ್ ಅನ್ನು ರೆಕ್ಕೆಗಳಿಗೆ ಚಿಮ್ಮಿಸಿ ಮುದುಡಿರುವ ಅವು ಬಿಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ರೆಕ್ಕೆಗಳು ಪೂರ್ತಿ ಒಣಗಿ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಲು ಕೆಲವು ಗಂಟೆಗಳೇ ಬೇಕಾಗುತ್ತವೆ. ಅನಂತರ ಸಿಕಾಡ ಹಾರಿಹೋಗುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ಹಾರಿಹೋಗುವಾಗ, ಅದು ಆ ಹೊರಕವಚವನ್ನು ಅಲ್ಲೇ ಬಿಡುತ್ತದೆ. ಅದು ಟೊಳ್ಳಾದ, ಆಂಬರ್ ಕಂದು ಬಣ್ಣದ, ಅರೆ ಪಾರದರ್ಶಕ ಕವಚವಾಗಿದ್ದು, ಅದನ್ನು ಎಕ್ಸುವಿಯ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಇದರ ಪಂಜುಗಳು ಮರದಲ್ಲಿ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಊರಿರುವುದರಿಂದ ಇದು ಅನೇಕ ವಾರಗಳು ಅಥವಾ ತಿಂಗಳುಗಳ ಕಾಲ ಹಾಗೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಇಂಥ ಅನೇಕ ಹೊರಕವಚಗಳು ನಮಗೆ ಕಾಡುಪ್ರದೇಶದ ಮರಗಳ ಮೇಲೆ ಕಾಣಸಿಗುತ್ತವೆ.
ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಮೃದುವಾಗಿರುವ ವಯಸ್ಕ ಸಿಕಾಡ ತನ್ನ ಹೊರಚರ್ಮ ಕಡುಬಣ್ಣಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಲು ಎರಡು ಮೂರು ದಿನಗಳು ಬೇಕಾಗುತ್ತವೆ. ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅದು ದುರ್ಬಲವಾಗಿದ್ದು ಆಕ್ರಮಣಕಾರಿ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿಬೀಳುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯಿರುವುದರಿಂದ ಅಡಗಿಕೊಂಡಿರುತ್ತದೆ.
ಹೀಗೆ ಸಿಕಾಡಗಳ ಜೀವನ ಬಹಳ ಸ್ವಾರಸ್ಯಕರವಾದ ವಿಷಯಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದೆ.
